Angstvallig dichtbij Met je neus op mijn kwetsbaarheid Ik duik weg of blaas me op Hopelijk uit jouw blik bevrijd Maar je blijft dichtbij Al doe je een stap achteruit Ik duik weg of blaas me op Mijn hoofd schreeuwt vreselijk luid Kom niet dichterbij! Kijk niet zo naar mijn zere hart Ik wil weg of weer vooruit Maar jouw blik maakt mij verward Veel te dichtbij Ik wil niet dat je het ziet Duiken en blazen lukt niet meer Hier is dan dat stuk verdriet Zo heel dichtbij Niemand zegt mij zoals jij Duikend en blazend naar mijzelf Kom maar hier is wat jij zei Kom heel dichtbij In mijn armen mag je huilen Duik en blaas je maar een breuk Ik wil je nog steeds met niemand ruilen Zo angstvallig dichtbij Jouw armen duwen mij door de chaos Duiken en blazen werkt echt niet meer Stap voor stap mag mijn diepste pijn los Nog ietsjes dichterbij Raak me niet aan en hou me vast In jouw armen wil ik durven breken Ik wil bij jou, met alles uit de kast Nog een klein stapje dichterbij vechtend tegen de eerste traa

Durven vertrouwen dat mijn wantrouwen eigenlijk rouwen is Onverwerkte pijn waar ik bij mag zijn dat nog niet ontvouwen is Vermeden nog zo even geleerd door het leven dat het niet te vertrouwen is Mijn onderdrukte zijn dat zonder schone schijn niet te aanschouwen is Maar ik mag echt vertrouwen dat mijn wantrouwen eigenlijk rouwen is

Dat ik een heus echt sprookje WOU, en nu de Magie mag leven met JOU. Dat ik zo intens van jou mag HOU, En wij zo heet, soms ietsjes LAUW, maar nooit in de KOU met JOU. Dat jij mijn ware Prinses ZOU, en ik de allermeest trotse PAUW. Elkaar dragen, samen veilig en verTROUW, En dat ik met de allermooiste VROUW, een toekomst in een kasteel mag BOUW.

Zoals voor velen, is dit zeer bijzondere tijdperk waarin wij nu leven, ook voor mij een tijdperk van grote transformaties. Dagelijks voel ik de uitnodiging van het Universum weer sterker, dat ik mij nóg meer mag gaan herinneren wie en wat ik in werkelijkheid ben en welke taak ik voor mijzelf heb gekozen op deze Aarde. Pijnlijke ervaringen weerspiegelen mijn hechting aan beperkende overtuigingen over mijzelf en de wereld om mij heen. Ze laten mij zien waar ik nog weerstand heb tegen de realiteit. Ik mag los komen van al mijn oude aangeleerde programma's en hechtingen. Los komen van de persoon Jessie en herinneren dat ik de Schepper ben en alles kan creëren wat mijn ziel verlangd. Ik mag steeds meer verbinden met mijn liefdevolle intenties, deze het veld in gooien, los laten en erop vertrouwen dat het quantum veld, het Universum mij precies dat geeft, wat ik nodig heb om mijn hoogste Zelf te herinneren. Mijn hoofd kent de Universele wet van de aantrekkingskracht en mijn hart mag hem nu b

Daar... Midden op het podium, voor aan het hek, ontmoette ik een vrouw zo zwoel, zwierig en met een oprecht glimmende lach, dat ik op slag verliefd was. Van het ene op het andere moment aanbad ik haar en wilde ik met haar trouwen. We dansten zoals niet eerder gedanst. We zwoelden als niet eerder gezwoeld. We voelden als niet eerder gevoeld. Een powervrouw, een bescheiden Godin, puur omdat ze zichzelf durft te zijn en schaamteloos haar lichaam laat bewegen op het ritme van de muziek. Samen met mededansers genoot ik van haar zwierige lichaam. In zichzelf gekeerd en verbonden met de muziek. Ze inspireerde niet alleen mij, maar iedereen die haar kon zien. Een voorbeeld en onbedoelde boodschap om de verbinding met ons hele zijn te voelen, om te blijven bewegen op de muziek van het leven, te genieten en ons één te voelen met ieder moment. We klikten direct, we dansten en spraken tot diep in de nacht en ik aanbad haar. Ik deed alles voor haar, omdat ze het waard was en dat gevoel niet kende.

Wauw! Wat een heerlijke voice dialoge sessie! Hij kwam op uitnodiging van zijn collega en was nieuwsgierig. Behalve met zijn nieuwe collega, heeft hij in zijn leven nog nooit gesprekken, coaching, therapie of wat dan ook gehad. Hij stond meer dan open. Niet alleen voor kennismaking met mij en de methodiek, maar vooral voor kennismaking met de diepere lagen in zichzelf. Na een korte kennismaking en het bespreken van het thema waar hij mee worstelt, benoemt hij al binnen een paar minuten benauwdheid en druk op de borst. Zijn 9-jarige zelf voelt ons al aankomen voordat we 'echt' begonnen zijn. Ik vraag hem om contact te maken met toen hij 9 jaar was en intuïtief een plek te kiezen in de ruimte. Binnen een kwartier ervaart hij zichzelf als die kleine jongen. Bij de slaapkamerdeur, in een spagaat, omdat hij zijn vader wil beschermen tegen zijn agressieve moeder en tegelijk ook wil vluchten van een zeer bedreigende situatie. Een intern conflict, omdat verschillende delen in hem een andere ka