Net gedoucht en aan het bedenken welke kleding ik aantrek vandaag. Ik duik in mijn kast en zie als eerste mijn over-de-bil lange, hippe, zwarte t-shirt met daarop de tekst: “Dare to be different.” Ik vind het een heerlijk shirt. Ik hou van het contrast van witte letters op een zwart vlak, met een eenvoudige boodschap die tegelijk zeker niet simpel is. En ik durf het steeds meer, dat anders zijn. Anders kijken, anders denken, anders praten, andere vragen stellen en andere antwoorden geven. Over het algemeen durf ik tegenwoordig best anders te zijn. Als vanzelf pak ik het shirt uit de kast en vouw hem uit elkaar. Ineens besef ik dat ik vanmiddag de tweede dag van mijn cursus improvisatietheater ga volgen. Slik. Ik zie mezelf het shirt weer opvouwen en terugleggen in de kast. Huh? Verbaasd kijk ik er wat er binnenin mij gebeurd. Ik durf duidelijk in die groep niet die ene bijzondere te zijn. Dare to be different in een theatergroep durf ik niet en als het wel op mijn shirt staat, tsja, da

Voor die ene vrouw of man op de wachtlijst van de GGZ. Voor jou die al wel GGZ behandeling volgt en voelt dat het niet klopt. Voor jou die het anders ziet, zich anders voelt en het anders wil. UITNODIGING VAN HET UNIVERSUM En voor mij om mij meer te laten zien en mijn visie te durven delen. Te staan voor mijn waarheid. Want hoe komen anders mijn klanten bij mij terecht, als zij niet weten waar ik voor sta? En ik vind het spannend om mij weer verder los te maken van de GGZ-norm waarin ik carrière-wise opgroeide. En ook ik ben bang dat mensen mijn Liefdevolle intentie niet zien. Maar dat is precies het proces waar ik hier over schrijf. PRACTICE WHAT YOU PREACH En ik wil vooral hen aanspreken die zich écht op next level willen leren onderscheiden, willen leren staan voor wie ze werkelijk zijn en de angsten aan durven gaan die ze daarin tegen komen. De wet van de aantrekkingskracht laat zien dat gelijke energie, gelijke energie aantrekt, dus ik heb hierin het voorbeeld te geven. Ik mag het

Dat was het thema van de vrouwencirkel gisteravond, dat ik niet alleen de prachtige groep vrouwen mocht laten ervaren, maar ook zelf mocht ervaren. Terwijl sommigen tijdens het delen van hun ervaring na een bijzondere oefening, hun bewustwordende tranen droogden, kwamen bij mij de tranen omhoog. Ik ben het aan het doen! Het voelt op een vreemde manier zo logisch. Alsof ik het al veel vaker had gedaan. Ik was geen moment zenuwachtig. Ik had geen kritische gedachte over mezelf. Ook niet toen er uit de groep een voorstel voor een iets andere route kwam. Ook niet toen iemand na de meditatie toch eerst nog met elkaar wilde inchecken, voordat we verder gingen. “Natuurlijk hoort inchecken er ook bij”, besefte ik mij direct. VAN FAALANGST NAAR EXPERIMENTEREN Nog geen jaar geleden was ik direct ik gevecht geweest met mijn zelfkritische, zelfafwijzende, faalangstige ego, dat direct het gevoel zou hebben “dat ik iets fout heb gedaan”, “dat ik niet goed genoeg ben”, “dat ik een sukkel ben dat ik z

Rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. Dikke stress, nooit tijd voor jezelf, een strakke adem als default-modus, jagen om alles te kunnen bijbenen, overspanning, burn-out of nog erger. Maar….! TIJD BESTAAT NIET Tijd is een concept dat onze mind zelf creëert. Feitelijk bestaat de tijd niet. Zie maar hoe je de ene dag beleeft als een snelle dag en de andere dag als een langzame dag. Dit heeft natuurlijk niets met de dag te maken en alles met jouw eigen beleving van die dag. Het is onlosmakelijk één met de manier waarop jij zelf als individu naar de werkelijkheid kijkt. JIJ BENT EEN TIJD-MAKER Met andere woorden: Jij bent zelf de maker van je eigen tijd, omdat dit volledig afhangt van de manier waarop jij kijkt naar de werkelijkheid. TIJD = PERCEPTIE Dus dezelfde boodschap maar in andere woorden is dat het geen zin heeft om te haasten, wanneer je het gevoel hebt dat je tekort komt aan tijd. Want daarmee blijf je het gevoel van tekort-aan-tijd creëren. Het is

Ik hou van kerst jingles. Zelfs die van Mariah Carey met haar ietwat theatrale verschijning. Maar dat mag ook met zo’n stem vind ik. Vol automatisch neurie en zing ik zachtjes mee, terwijl ik mij besef dat op mijn werk lang niet iedereen de kerst een leuke tijd vindt. “Faaaaaall on your kneeeeeees!🎵 O heeeeeear the angels voooooooices.” Ik snap wel waarom zij ieder jaar weer bovenaan de kersthitlijst staat met haar zoete nummer. “En dan moet jij verplicht naar al die blije kersthits luisteren Klaas.” Zeg ik, terwijl we met ons tweeën aan de ontbijttafel zitten. “Ach ja, je geeft je er maar aan over.” “Dat zegt je hoofd ja, maar wat zegt je gevoel?” Het blijft stil een lastige vraag en onze oudere generatie kan nu eenmaal minder diep reflecteren en minder goed onder woorden brengen hoe ze zich voelen. Maar soms is de vraag alleen genoeg. “Het is vast niet makkelijk om hier te zijn in plaats van thuis.” “Nee dat is niet makkelijk”. En hij duikt weer in de krant. Opgesloten, omdat hij de

Deze samenvatting over mijn fantastische verhaal is langer dan het verhaal zelf.